Αναμέτρηση με τη βία

Σκότωσαν τη μαμά της και την πήραν, ήταν δύο μηνών. Της τρύπησαν τη μύτη με μια χοντρή αλυσίδα. Με μεταλλικό εργαλείο της έσπασαν τους κυνόδοντες, ενώ προσπαθώντας να βγάλει την αλυσίδα, η αρκουδα κατέστρεψε όλα τα μπροστινά της δόντια.Όταν δεν αιμορραγούσε άλλο και δε μούγκριζε που την τραβούσαν, την εξανάγκασαν να σταθεί πάνω σε πυρακτωμένες λαμαρίνες. Στην προσπάθειά της να μην καεί, σηκωνόταν στα πίσω πόδια και βημάτιζε επί τόπου. Την ίδια ώρα δίπλα της, κάποιος έπαιζε ντέφι. Αυτό γινόταν ξανά και ξανά κάθε μέρα μέχρι που συνέδεσε τον ήχο απ’ το ντέφι με τον πόνο της. Η αντίδραση που έκανε πήρε τη μορφή εξαρτημένου αντανακλαστικού. Με τη μουσική μαζί έμοιαζε χορός, ήταν κάπως έτσι

( κ’ στα τέσσερα κ’ σηκωμένη στα πίσω πόδια)
Κατά τη διάρκεια της μέρας έκανε επαναλαμβανόμενες στερεοτυπικές κινήσεις χωρίς συγκεκριμένο σκοπό και έγινε τόσο νευρωτική που χτυπούσε το κεφάλι της στο κλουβί. Όταν άκουγε το ντέφι και μαζευόταν γύρω-γύρω πολύς κόσμος τότε της έδιναν να φάει ελάχιστα αποφάγια. Της φόραγαν τη δαντελένια σκουφίτσα και της φώναζαν εμψυχωτικές λέξεις, όπως «όπα!» «όπα!» «όπα!» «όπα!»
Ήταν πλέον μια αρκούδα-χορεύτρια.